மூலையில் தள்ளப்படும் மூளையின் ஓலக்குரல்

கண்மூடிய உறக்கமல்லவா விழிக்கிறேன் ஆழ்கடலில்

நீந்திய நிலையில் வானத்தை தேடுகிறேன்,

“முடியவில்லை” கல்லினால் கட்டி விழுந்துவிட்டேனோ?

“அவள்” “அவன்” இருபாலின் உறவுகள்

மூச்சில்லா முகமூடிபோல் மிதக்கவிடும் தருணமோ?

விழித்துவிட்டால்  நிஜத்தில் அதைவிடக் கொடுமை

காண்போரெல்லாம் “கண்ணாமூச்சி” என்னோடு ஏனோ?

பட்ட இடமெல்லாம் இடியாய் இறங்க

இன்னுமா நீழ்கிறது என் வாழ்க்கை?

இறந்துவிட்டால் என் கனவுகளின் வாழ்க்கை

கரை சேராமலே சென்றிடுமோ என்னிழல்?

கரை ஒன்றையும் உருவாக்க விடுபடுவேன்

நிலைமாறா நெஞ்சத்தில் நஞ்சை விதித்தாலும்

கரை ஒன்றையும் உருவாக்க விடுபடுவேன்.

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *