உறங்காமல் நான் வாழ,

பனி மேகம் என்னை சூழ்ந்து அழகாய் மிதக்கச் செய்தாயோ!  வழி எங்கும் மரத்தில் பூக்க  கொட்டும் மழையாய்  பொழிந்தாயோ! மஞ்சள் நிலவெடுத்து மாலையை மகிழ்வாக்கி என் உலகினைக் குளிர்ந்தாயோ! இருளுக்கு ஒளியாய் உன் கண்களே உறங்காமல் என்னை வாழச்செய்தாயோ! 

Continue reading …

உயிராய் நீ

தவழ்ந்தது நானெனில்! தரைதவழச் செய்தது நீயகட்டும். பண்பானவன் நானெனில்! பழகச் செய்தது நீயகட்டும். சிரிப்பவன் நானெனில்! என்மலர்களின் வேர்கள் நீயகட்டும். உயர்பவன் நானெனில்! உழைப்பின் உதாரணம் நீயகட்டும். வாழ்பவன் நானெனில்! இவ்வாழ்க்கை முழுதும் உனதாகட்டும்.

Continue reading …

ஆயிரம் ஆசை

மலரிலே மரமாய் பூத்து வியப்பித்தாய் எந்தன் பூதனவள், சிறையிட்ட கண்களின் மயக்கத்தால் மதியிட்ட இதயத்திலே சிற்றலை! குரலோதை இசையாமல் செவியறி பரமில்லா உயிராய் உறைந்துவிட, சிரிப்பினில் முகில்கட்டி திறையென்ப கவிபாடிச் சொன்னதால் கண்ணதாசனே!

Continue reading …

இதய சிறை

கதிர்வீசும் இருள்களில்; நடைபோடும் ஏனாதியே நீயே, சுடர்விளக்கில் ஒளிரும் பழிப்பாதையை; கரையேற்றி கலைத்திடுவாய்! மசையன்கள் மைவீசி மகிழ்கொண்டால்; மதையாய் வளம்வந்து, ஆசைதனில் ஈன்றெடுத்த தாயிக்கு; முகுவாய் அறியாணையே!

Continue reading …

இளங்காலம்

சண்டைக்கோழியின் சாயலிலே சவுக்கடியில் சிதைபட்டு, பின்னங்கால் பிடறி உச்சிமலைகளிலே உருவெடுத்து, தன் தசை நொறுக்கி விசைகொண்டு, வையகம் வெல்லும் விதை மாந்தர்களே! மகிழ்சூரியனே கடல் நீராய்த் தேங்கி, கவிபாடும், இந்நாட்டில், வான்கொண்ட நீலமாம் உன் எண்ணங்கள்!

Continue reading …